Weltanschauung

De wereld is ten principale complex. De mens is dat zelf ook, maar meer dan dat maakt hij deel uit van complexe sociale structuren en is er een complexe interactie tussen de menselijke denkkracht en de natuur. Ontkenning van deze complexiteit – bijvoorbeeld door organisaties op te knippen en de samenhang te verstoren of door diversiteit en variëteit weg te nemen– leidt tot dramatische neveneffecten. 
Mensen zijn zich ten diepste bewust van deze samenhang en willen zich onwaarschijnlijk inzetten als ze zich er deel van weten en zich verbonden voelen met doelen die er voor hen toe doen. Passie leidt tot onvoorwaardelijke trouw. Heelheid en zelforganisatie zijn twee zijden van dezelfde medaille. Zelforganisatie (complexiteitsleer) oftewel communicatieve zelfsturing (filosofie) gedijt op respect en wederzijds begrip, op waardering en persoonlijke trots, op zelfstandigheid en eigenwaarde. 
Organiseren leidt tot complexiteit en uiteindelijk tot duurzaamheid in samenleven en samenwerken. De manier waarop wij organiseren en vooral hoe wij organisaties bouwen, wordt bij het wegvallen van de grote maatschappelijke ideologieën van de 20e eeuw steeds belangrijker voor de samenleving als geheel.
De dominante organiseervorm koloniseert steeds meer het openbare leven en ziet de mens vooral als consument. Mensen over de gehele wereld verinnerlijken deze ideologie in hoge mate, hetgeen leidt tot maatschappelijke en spirituele verschraling. 
Het is onze opgave daar een rijkere manier van organiseren tegenover te stellen. Wij doen dat door de rijkheid van de Europese traditie tot uitgangspunt te nemen.