Een aantal organisties in de zorg heeft een Handreiking verantwoordelijkheidsverdeling bij samenwerking in de zorg opegsteld . Daaronder niet de minsten: organisatie van artsen (KNMG), algemene ziekenhuizen (NVZ), academische ziekenhuizen (NFU), verpleegkundigen (V&VN), verloskundigen (KNOV), fysiotherapeuten (KNGF), psychologen (NIP), apothekers (KNMP) en instellingen voor geestelijke gezondheidszorg (GGZ Nederland) onderschrijven de Handreiking. De Nederlandse Patiënten Consumenten Federatie (NPCF) ondersteunt het initiatief.
Aanleiding voglens de partijen is dat er toenemende problemen te zien zijn in de samenwerking en communicatie tussen hulpverleners.
Dit roep bij mij twee vragen op:
a) is het inderdaad waar dat er in toenemende mate dat soort problemen zijn? Of lijden we ook hier aan hyping, waarbij incidenten worden verheven tot algemeen voorkomende problemen?
b) Als het inderdaad een veel voorkomend probleem is, leidt dan de Handreiking tot een efectieve oplossing van het probleem?
Op de site van de KNMG is hierover het volgende te lezen:
De Handreiking bevat dertien aandachtpunten voor samenwerking in de zorg. Deze zullen per sector van de gezondheidszorg moeten worden uitgewerkt, verfijnd en geïmplementeerd. Daarbij is een belangrijke rol weggelegd voor de organisaties die de Handreiking onderschrijven.
Ik voorzie een langdurige weg: uitwerking per sector in belangenorganisaties, en dan nog eens implementeren, en dat dan ook nog eens afgestemd op ekaar natuurlijk, want samenwerken is afstemmen.
En hoeveel grijze gebieden gaan we ontdekken die dan toch niet in die dertien uitgewerkte, verfijnde en afgestemde punten van veratnwoordlijkheidsverdeling zijn vastgelegd?
Ik ben benieuwd welke professional zich hierdoor geinspireerd en gesteund voelt.
Dit is een oplossing met regels in plaats van principes: communicatie en rekening houden met zijn menselijke talenten die een plek horen te hebben in de principes van het zijn van, en werken als professional. In het stimuleren van het hanteren van die principes ligt volgens mij de oplossing, en niet in het afturven van dertien aandachtspunten.