Het kabinet heeft de Limes voorgedragen om te worden toegevoegd aan de lijst Wereldergoederen van de Unesco. Dat meldt de website Binnenlands Bestuur, naar aanleiding van de bekendmaking door staatssecretaris Halbe Zijlstra van Cultuur en zijn collega Henk Bleker van Economie, Landbouw en Innovatie op dinsdag 5 april. Zij nemen hiermee het advies over van de commissie Leemhuis-Stout, die hierover in november al rapporteerde.
De overige genomineerden zijn het Bonaire Marine Park, het Eise Eisinga Planetarium in Franeker, de nederzettingen Veenhuizen, Frederiksoord en Wilhelminaoord van de Koloniën van Weldadigheid in Drenthe, de Nieuwe Hollandse Waterlinie, de Noordoostpolder, het Plantagesysteem West Curaçao, het Sanatorium Zonnestraal in Hilversum, het Teylers-gebouw in Haarlem, de Van Nellefabriek in Rotterdam en het eiland Saba.
Wij van DeLimes juichen deze ontwikkeling uiteraard toe. Al was het maar om de vreemde gewoonte te bestrijden om de naam van ons bureau en ons netwerk op z'n Engels uit te spreken. Met Engels, laat staan citroenen heeft het echter niets te maken. De Limes was de Noordgrens van het Romeinse Rijk en liep van de Hadrian Wall in het Noorden van Engeland, via Katwijk en Zwammerdam naar de Zwarte Zee, min of meer de rivieren de Rijn en Donau volgend.
In het gebied rondom de grens ontwikkelde zich een buitengewoon succesvolle manier van organiseren en innoveren. In de Romeinse tijd leidde dat tot de Pax Romana. In onze tijd tot een zeer eigen vorm van kapitalisme; kapitalisme zeg maar met een sociaal hart. Michel Albert gaf er in 1992 de naam Rijnlands aan. Maar had hij geweten wat wij nu weten nu het ijzeren gordijn alweer een tijdje is opgetrokken, had hij het wellicht het Rijn-Donau kapitalisme genoemd. Of beter: DeLimes...