Club Canada

De hei op, maar dan in Canada. De auto's zijn onze syndicate rooms, landschap en cultuur onze inspiratie, ontmoetingen de onverwachte wendingen en onze eigen verwondering de brandstof. De inleiders en procesbegeleiders zijn we zelf, in plaats van hun fee kopen we de tickets. Canada-experts Harold Janssen en Jaap Peters wijzen de weg. Buiten en van binnen. Beren en dilemma's, walvissen en klemmende vragen lopen moeiteloos door elkaar heen. Ieder zijn of haar dag. Een belevenis. Club Canada vliegt om het andere jaar in mei.

Peter Camp schrijft erover in zijn boek De broedfactor (blz 75): "We bezoeken onder andere de grote steden Toronto, Ottawa en Montreal. We bespreken managementontwikkelingen, de vragen die we erover hebben en letten vooral op de uitwassen en extremen van het Angelsaksische model. In Canada komen we enkele voorbeelden tegen van uit de hand gelopen managementdenken: - In een wijnstadje mogen we op het terras twee tafels die niet meer dan een meter van elkaar afstaan, niet tegen elkaar schuiven. De tafels zijn kennelijk verdeeld over twee obers die kennelijk wel willen samenwerken, maar dat van de opperover niet mogen. - In het kandtoor van een parkeerplaats kunnen we even niet afrekenen omdat de cassiere een ellenlang telefoongesprek voert met het management. Als dat is afgelopen, verontschuldigtze zich voor de vertraging: "Too many boses, sir." (...)

Het filmpje hieronder is opgenomen tijdens dezelfde reis. Beetje melig, dat wel. Voor alle helderheid: de meeste jaren gaat de reis naar de spectacularie Westkust, onze lievelingsbestemming.