twitter

En ineens heeft het twitter-virus mij te pakken. Mijn aanleiding was de toestand in Iran. Ik lees nauwelijks nog de berichten erover in de kranten en het journaal kan me ook gestolen worden. Ik twitter. De tweets komen met tientallen per minuut binnen en al je er een paar gelezen hebt staan er weer honderd nieuwe klaar over dit onderwerp. Rijp en rot. Je hebt geen idee wat je moet geloven of niet, maar precies zo moet het zijn als je er middenin zit. Je moet gewoon de straat op, denk ik.