studiereizen

Elk jaar met Koninginnedag herdenken we op gemoedelijke wijze de fluwelen revolutie van 1848. Overal in Europa stonden de steden in brand. De overgang van het feodale naar het industriële tijdperk ging met angstaanjagend veel bloedvergieten gepaard.

Deze week deel twee. Dan gaat VERANDERKUNDE 2.0 haar tweede expeditie beleven. Onder de titel : Vindplaatsen van de Toekomst gaan ruim 20 mensen uit de wereld van de bibliotheek samen op zoek naar nieuwe wegen van organiseren. Eerst langs de lijnen van de geschiedenis, en dan langs de lijnen van de natuur. En dan nu langs de lijnen van de naar de hand gezetten natuur.

Bijlage: 

Reisprogramma_Veranderkunde_2.0_algemeen_2009.pdf

Vernieuwen door steeds projecten te initieren creeert vooral veel dor hout. Terwijl de grote innovatie energie onbenut blijft. Jaap aan het strand van Seaside, Oregon. Met het geluid van de hoge golven van de Pacific Ocean op de achtergrond.

Het is nog even keihard werken. Alle dingen die niet klaar gekomen zijn voor vertrek. Het maken van een uitnodigingsfilmpje voor de algemene ledenvergadering van de Vereniging Openbare Bibliotheken moest in elk geval af. Die vergadering was op 15 oktober. We besluiten van de nood een deugd te maken. Zie hieronder.

In het Ministerie van Ideeën, onze uitvalsbasis, staat een piepklein doosje met een gleuf erin. Erbij een rijtje kleine kaartjes waarin een munt van 1 IJslandse kroon geplakt zit. Erboven de koers: 1 kroon = 1 euro, 1 kroon = 1 dollar en zelfs 1 kroon = 1 Deense kroon. Alles beter dan de IJslandse munt. Thank you from the people of Iceland, staat er in het kaartje. Eronder in piepkleine lettertjes: 12% of this project's income goes to Her Majesty's Treasery of The United Kingdom.

Een echte IJslandse dag vandaag. Niet in de laatste plaats omdat we de locale delicatesse hebben mogen proeven; haai die vier maanden in de grond heeft liggen rotten. Hakarl heet het. Weg te spoelen met een teug Brennivin. Niet voor niets werden we in deze smerige gewoonte ingewijd in een grot. En wij hoorden engelen zingen...
Hoogtepunt was de maaltijd 's avonds bij de ouders van deze engel. Wat een gastvrijheid.

Waar moet het naartoe met IJsland? Afzinken is een geopperde mogelijkheid. Teruggeven aan de zee. Het toerisme verdubbelen is ook een optie. Zouden ze de energie voor de uluminium smelterijen voor subtropische zwemparadijsen gebruiken, zouden ze toch een stuk verstandiger bezig zijn. Terug naar de reele economie.
Het voorzieninginenniveau is gigantisch op dit eiland. Overal gratis internet en middenin de wildernis gewoon ontvangst met je mobiel. Om maar wat te noemen.

IJslanders hebben een speciale humor. Je kunt bijvoorbeel een t-shirt krijgen met de tekst 'Brown is the colour of poo'. Want voor de IJslanders is wel duidelijk wie de hoofdschuldige is. Hoewel men ook de hand in eigen boezem steekt. Gisteravond aten we in een restaurant in Reykjavik waar men volgens Unnsteinn en Inga traditionele gerechten serveert, maar wel op een menukaart die heet Nicesafe.

You Dutch are so far ahead of us. We horen het steeds weer tijdens onze omzwervingen in de Lone Star State. Ori Brafman, auteur van The Starfish and the Spider en die andere bestseller Sway, zegt het. Nederland is zoveel verder dan de VS. Pamela Hartigan zegt het en voegt er in een onderonsje met een knipoog aan toe: “…even the French are.” Ook zij spreekt met het gezag van een internationaal gevierd auteur, neergelegd in het boek The Power of Unreasonable People. Maar het zijn de gelouterden, de intellectuelen.

Muurvast zitten de IJslanders in het inmiddels failliete financiële systeem op het eiland. Gevang in schulden, kopt NRC Handelsblad vanavond. Een aantal landen, waaronder Nederland, heeft nog vele miljarden tegoed nadat een aantal bankiers het land over de financiële afgrond stortte. Kun je daar een hele natie op afrekenen?